Popunie

Verwarrend. Dat is mijn eerste reactie bij het luisteren van de ep VI van Steye Felix.
Waar heb ik nou net naar geluisterd?

Nog maar een keer luisteren dan… En nog een keer, en nog een keer en nog een keer… Langzaam maar zeker valt het kwartje een beetje.

Dit is zo’n plaat die je superleuk vindt of niet; maar dan gelijk ook helemaal niet. Ik moet zeggen dat ik (na een paar keer luisteren) in de eerste categorie val.

Het zijn nette producties van de hand van Marnix Bruinsma. Niet te veel poespas; gewoon goeie tracks die zorgen dat je deze plaat gerust opzet op een relaxte after na een lange nacht doorhalen, of juist als opwarmertje voordat je vol gas de stad in gaat.

Helemaal los gaat het eigenlijk niet maar echt helemaal relaxt is het eigenlijk ook nooit. Iets houdt je bij de les. Wat dat is? De teksten van Steye Felix en wellicht zijn opmerkelijke stemgeluid. Is hij een super goeie rapper? Nee. Zijn dan de teksten exceptioneel goed? Nee, eigenlijk ook niet. Is het eigen? Ja heel erg en daarin schuilt dan ook de kracht.

Soms is iets goed, omdat iemand gewoon heel erg goed is in één ding. Soms schuilt de kracht in het perfect afwegen en samenvoegen van meerdere zaken die los niet overtuigen, maar mits goed gecombineerd een solide plaat kunnen vormen. Dat is precies wat hier aan de hand is; Nét genoeg gevoel voor humor, maar toch ook duidelijk dat het wel serieus genomen is.

De zang/rap nét op het randje van irritant, maar toch ook intrigerend en prettig om naar te luisteren. Lekkere dromerige sferen weten te creëren, maar wel in combinatie met af en toe behoorlijk platte beats. Een plaat vol tegenstrijdigheid, maar toch in balans en dat is knap.

Tussen alle tegenstrijdige gevoelens die deze plaat opwekt door, merk ik dat ik de hele tijd onbewust met de muziek mee beweeg. Er gebeurt iets en dat is goed.

Val je in de categorie, die het niks vindt dan zou je kunnen zeggen dat de beats te plat zijn. De teksten diepgang missen, de stem van Steye soms door merg en been gaat maar niet op de goeie manier. Allemaal dingen die je zou kunnen zeggen. Luister hem dan nog een keer, en nog een keer, en nog een keer… wie weet valt het kwartje. Zoniet, dan is dit gewoon niks voor jou en dat is ook prima.

Als ik iets wat minder vind aan deze plaat, is het dat het allemaal nét iets te braaf blijft. Ik mis een randje en iets meer diversiteit binnen de zes nummers zou geen kwaad kunnen. Dat zou het als geheel iets spannender maken. Maar goed, vooralsnog ben ik vooral nieuwsgierig naar wat er nog meer uit de koker van Steye Felix komt en dat is een goed teken.

Door Eddie Kuipers