5 vragen aan Steye

Steye Felix is een artiest waar ons hart sneller van gaat kloppen, een boyish charmante maker van moois allerlei, overgoten met een laagje zoetzuur gekleurde humor en glitters. Moeilijk te vangen dus, maar nimmer saai en een perfecte kandidaat om vijf brandende vragen aan te stellen.

#1 – In max. 50 woorden: Wie denkt Steye Felix wel niet dat ‘ie is?

Een hardwerkende jongen die een plek probeert te vinden in de muziek en de kunst. ‘Mijn leven is een toneelstuk en dat weet ik’ is een zin uit de track Woonboot en zo zie ik het leven ook. Wat ik doe, doe ik serieus, maar wel met humor.

#2 – Je bent kunstenaar en muzikant. Waarom het één? Waarom het ander? En als jij je in een benarde en hannibalesque situatie bevindt wanneer je moet kiezen tussen tong en vingers, welk lichaamsdeel zal sneuvelen?

Op dit moment schaar ik mezelf liever onder de noemer ‘artiest’. Ik heb mezelf nooit echt kunstenaar genoemd. Waarschijnlijk vanwege het feit dat er toch nog een bepaald beeld aan een kunstenaar plakt. Het is niet zozeer dat ik kunstenaar en muzikant gescheiden houd, ik probeer het juist te combineren. Op het moment heb ik mijn kunst wel even in de ‘koelkast’ gezet, omdat ik mij wil focussen op de muziek en alles wat daar bij komt kijken (denk aan de mailings, boekingen, artwork et cetera). In mijn muziek probeer ik heel erg mijn kunst te integreren, de ene keer via videos en de andere keer door de aankleding van de podia waar ik op speel, maar ook door de toeschouwer echt te enthousiasmeren en ze een show te geven. Dat is wat ik verplicht ben aan mijn publiek.

Ook merk ik dat de muziek toegankelijker is dan de kunstwereld waar ik in zit. In de muziek wordt niet snel gestigmatiseerd en dat geeft me een soort vrijheid waar ik veel energie uit put. Om terug te komen op de vraag Waarom het één? Waarom het ander? De kunst heeft tot de muziek geleid en in de muziek gebruik ik mijn kunst. Het heeft elkaar dus nodig.
Helaas zullen mijn vingers sneuvelen. Ik huur een assistent in net zoals Matisse en die assistent gaat me dan helpen met het maken van werk. Mijn tong kan ik écht niet verliezen. Ik heb nog zo veel te vertellen.

#3 – Wat is het verhaal van laarsjes, Betsie Bebob, groene golf, woonboot en tentje?

Yes op deze vraag hoopte ik al!

Laarsjes: Ik kom uit een dorp in Brabant en er waren geen grote steden in de buurt. Dus als we uitgingen was dat in een plaatselijke discotheek. Vaak was dat een uitgaansgelegenheid die een slechte afzuiginstallatie had en we waren jonge pubers met puberhormonen, dus het zweet vloog alle kanten op en belande op de grond. Op de grond lagen dan altijd van die vieze plassen bier gemengd met zweet. Dus beter trek je je laarsjes aan als je danst met mij.

Betsie Bebob: Vroeger hadden wij thuis een schoonmaakster en haar naam was Bets. Op een dag was Bets naar de kapper geweest en had ze een Bebobkapsel (soort afro) en mijn moeder zong toen het liedje “Ik zoek een jongen met bebop haar” voor mij. Dat is me altijd bijgebleven en toen ik bezig was met de de muziek kwam dat weer in me op en wilde ik een tegenhanger maken. Zodoende is de track Betsie Bebob ontstaan.
In het nummer ga ik op zoek naar mijn droomvrouw en die heb ik gelukkig gevonden!

Groene golf: Iedereen kent het fenomeen groene golf wel, dat is wanneer je op een weg met meerdere stoplichten kan doorrijden zonder te hoeven stoppen. Ik reed op een dag in de groene golf en op dat moment ging ook alles lekker in mijn leven en zo zag ik de groene golf als metafoor. Wanneer je op je Groene golf bent, dan gaat alles lekker in je leven en ken je even geen tegenslagen. Hopelijk wordt het de vervanger van “Het gaat hem/haar voor de wind” dat men dadelijk zegt “ Hij/zij is op zijn/haar groene golf”.

Woonboot: In 2014 werd mij gevraagd om op de woonboot van een vriendin van mij te passen. Die woonboot ligt op de Brouwersgracht in Amsterdam, een mooie buurt dus. Het is een hele mooie woonboot en toen ik daar was voelde ik me koning te rijk. Aan de woonboot hangt ook een klein bootje om mee over de grachten te varen. Ik was daar in de zomer en ging met het motorbootje naar de opening van Emma van der Put in galerie Tegenboschvanvreden. De rest hoef ik niet uit te leggen, dat kan men terugluisteren!


Tentje: Vroeger wanneer ik in bed lag maakte ik altijd een soort tentje door mijn been onder de deken te strekken en dan leek het net alsof je in een tentje was. Ooit was ik een weekend met een meisje en vertelde haar over het tentje wat ik vroeger maakte. We lagen het hele weekend in bed, aten pizza en communicatie was nihil. Daarna hebben we elkaar nooit meer gezien. Ik schreef een tijd later het nummer Tentje. Als zij het ooit hoort weet ze precies dat het over haar gaat.

#4 – Samen met onze grote vriendin Sjaanene ben je bezig “een soort van duo” te worden? Wat zijn jullie snode plannen?

Op dit moment ligt het even stil, we zijn beide druk. We hebben een aantal keer samen opgetreden en dat werd goed ontvangen. Daarnaast voelen we elkaars vibe ook en dat willen we samen verder gaan uitzoeken hoe zich dat zal manifesteren in een nummer. De thema’s van de tracks liggen wel al klaar en nu moeten we snel de studio induiken!

#5 – Je hebt recent VI uitgebracht, welk nummer is jouw lievelings en what’s next?

Lievelingsnummer blijft lastig, maar het nummer wat voor mij het meest compleet is op dit moment is Woonboot. Alhoewel het volgende week weer Ciconia kan zijn. Ik ontdek steeds weer mijn nummers opnieuw en luister het dan veel. Daarnaast ben ik samen met Marnix Bruinsma alweer de studio ingedoken en ben ik bezig met mijn volgende project. De naam kan ik al verklappen, Snuffelpop gaat het heten. Deels geïnspireerd op de Knuffelrock van vroeger. Dit zal een plaat worden waar een hele andere kant van me te horen zal zijn en samenwerkingen op komen te staan met verschillende namen uit totaal verschillende hoeken.

Door Zinesters

3voor12

Het debuutalbum VI van Steye Felix barst van poppy, vaak house-achtige, catchy, deuntjes waarbij de dansvloer maar een stap van je vandaan is. Het zijn vanaf die dansvloer gezien niet meer dan deuntjes. De nummers zijn kort, alsof enkel het idee wordt neergelegd. Steye Felix is daarmee misschien meer kunstenaar dan singer-songwriter. Dit wordt versterkt doordat de Nederlandstalige zang moeilijk verstaanbaar is, de nummers lijken demo-versies. “Ik zie rare dingen” zingt Steye Felix in “Betsie Bebob”. Die rare dingen komen terug in al zijn nummers. Het zijn op het eerste gezicht huis, tuin en keuken zaken die aan de orde komen, alledaagse dingen zoals de titels al aangeven, ‘Laarsjes’, ‘Groene golf’, ‘Woonboot’ en ‘Tentje’. Maar telkens is er een twist, een vleugje surrealisme. Zijn clips sluiten daar fijn op aan. Steye Felix gaat verder waar Spinvis ophoudt.

Door Jethro Rasing

Popunie

Verwarrend. Dat is mijn eerste reactie bij het luisteren van de ep VI van Steye Felix.
Waar heb ik nou net naar geluisterd?

Nog maar een keer luisteren dan… En nog een keer, en nog een keer en nog een keer… Langzaam maar zeker valt het kwartje een beetje.

Dit is zo’n plaat die je superleuk vindt of niet; maar dan gelijk ook helemaal niet. Ik moet zeggen dat ik (na een paar keer luisteren) in de eerste categorie val.

Het zijn nette producties van de hand van Marnix Bruinsma. Niet te veel poespas; gewoon goeie tracks die zorgen dat je deze plaat gerust opzet op een relaxte after na een lange nacht doorhalen, of juist als opwarmertje voordat je vol gas de stad in gaat.

Helemaal los gaat het eigenlijk niet maar echt helemaal relaxt is het eigenlijk ook nooit. Iets houdt je bij de les. Wat dat is? De teksten van Steye Felix en wellicht zijn opmerkelijke stemgeluid. Is hij een super goeie rapper? Nee. Zijn dan de teksten exceptioneel goed? Nee, eigenlijk ook niet. Is het eigen? Ja heel erg en daarin schuilt dan ook de kracht.

Soms is iets goed, omdat iemand gewoon heel erg goed is in één ding. Soms schuilt de kracht in het perfect afwegen en samenvoegen van meerdere zaken die los niet overtuigen, maar mits goed gecombineerd een solide plaat kunnen vormen. Dat is precies wat hier aan de hand is; Nét genoeg gevoel voor humor, maar toch ook duidelijk dat het wel serieus genomen is.

De zang/rap nét op het randje van irritant, maar toch ook intrigerend en prettig om naar te luisteren. Lekkere dromerige sferen weten te creëren, maar wel in combinatie met af en toe behoorlijk platte beats. Een plaat vol tegenstrijdigheid, maar toch in balans en dat is knap.

Tussen alle tegenstrijdige gevoelens die deze plaat opwekt door, merk ik dat ik de hele tijd onbewust met de muziek mee beweeg. Er gebeurt iets en dat is goed.

Val je in de categorie, die het niks vindt dan zou je kunnen zeggen dat de beats te plat zijn. De teksten diepgang missen, de stem van Steye soms door merg en been gaat maar niet op de goeie manier. Allemaal dingen die je zou kunnen zeggen. Luister hem dan nog een keer, en nog een keer, en nog een keer… wie weet valt het kwartje. Zoniet, dan is dit gewoon niks voor jou en dat is ook prima.

Als ik iets wat minder vind aan deze plaat, is het dat het allemaal nét iets te braaf blijft. Ik mis een randje en iets meer diversiteit binnen de zes nummers zou geen kwaad kunnen. Dat zou het als geheel iets spannender maken. Maar goed, vooralsnog ben ik vooral nieuwsgierig naar wat er nog meer uit de koker van Steye Felix komt en dat is een goed teken.

Door Eddie Kuipers